Emsal kararlar
ECAA retlerine itirazda sık anılan mahkeme kararları. Her kararın ne dediği, itirazlarda genellikle hangi noktada kullanıldığı ve sınırı sade bir dille anlatılır. Linkler kararın resmi metnine gider.
Önce ret tipi
Hangi kararın ilgili olduğu, ret mektubunun ne tür bir şüpheye dayandığına bağlıdır. Bunu genellikle mektuptaki gerekçe cümleleri gösterir. Mahkemeler bu iki tür reddi farklı ele alır (Karagul [106(ix)-(xii)], [110]-[111], [114]; Ozmen [26]-[29]; Dag [110]-[113]).
Mektupta "genuine değil", "dürüst değil", "deception", "disregard" geçiyor
Bu bir güven reddidir: Home Office başvuranın niyetinden, dürüstlüğünden veya işin gerçekliğinden şüphe ediyor. Böyle bir şüphe, karardan önce kişiye bildirilmeli ve cevap fırsatı tanınmalıydı (mülakat veya minded-to-refuse mektubu).
Öne çıkan itiraz: procedural fairness (usul adaleti).
Mektupta "viable değil", "realistic prospect" (gerçekçi başarı ihtimali) geçiyor
Bu bir viability reddidir: Home Office işin yaşayabilir olmadığını düşünüyor. Bu tür retlerde mülakat yükümlülüğü yoktur ve Home Office'in takdir alanı geniştir.
Öne çıkan itiraz: kararın akla aykırı olması (rationality), delillerin göz ardı edilmesi, rehbere uyulmaması (Ozmen [34]-[36], Icli [33]-[35]).
Mektup bir belgenin eksik olduğunu söylüyorsa
ECAA extension guidance v3.0 (s. 15-16), ret mektubunun eksik belgelerin reddi "neden ve nasıl" doğurduğunu açıklaması gerektiğini söyler. Memurların samimiyet gerekçesiyle reddetmeden önce mülakatı değerlendirmeleri gerektiğini de yazar. Bunlara uyulmadıysa bu, Administrative Review (AR, idari inceleme) için bir gerekçe olabilir (Appendix AR, AR 3.1(b)). Ret, kişiye sorulmadan eksik bir belgeye dayandıysa evidential flexibility (delil esnekliği) politikası da AR'da ileri sürülebilir ve bu durumda belge AR'a eklenebilir (AR 3.3(e)).
Gerekçe gerekçe ayrıntı Ret sebepleri ve deliller sayfasındadır.
Kararlar nasıl kullanılır
- Paragrafla anılır. Dilekçelerde "Balajigari kararına göre" yerine "R (Balajigari) v SSHD [2019] EWCA Civ 673 at [55]-[61]" biçimi kullanılır. SSHD, Secretary of State for the Home Department (İçişleri Bakanı, yani Home Office) demektir.
- Bağlayıcılık. "Unreported" (yayımlanmamış) Upper Tribunal kararları emsal değildir; yalnız örnek olarak gösterilir. Court of Appeal ve Supreme Court kararları daha ağırdır.
- Sınırlar. Bazı kararlar Home Office lehinedir veya bir ilkeye sınır koyar. Kartlarda "Sınır koyan karar" diye işaretlenir. Home Office bu kararlara sıkça dayanır.
- Kalıp metinlerin riski. Gruplarda dolaşan hazır gerekçeler "bound to fail" (kesin başarısız) sayılabilir. Bir karar, dosyanın kendi olgularına bağlandığında anlam taşır.
Kendi dosyanız için bir immigration solicitor veya barrister ile çalışmanız önerilir. Yetkili bir danışman nasıl doğrulanır?
1. "Endişeyi bana söylemediniz"
Procedural fairness (usul adaleti)
Ret mektubu kişinin dürüst olmadığını, işin gerçek olmadığını veya kurallara bilerek aldırılmadığını söylüyorsa ve bu şüphe karardan önce hiç sorulmadıysa bu gruptaki kararlar ilgilidir. Ciddi bir suçlamaya karşı cevap verme fırsatı tanınmalıdır.
R (Balajigari) v Secretary of State for the Home Department [2019] EWCA Civ 673
İlgili paragraflar: [42], [55]-[61], [129]
Home Office birinin dürüst olmadığı veya kurallara açıkça aldırmadığı sonucuna varacaksa, bu endişeyi karardan önce kişiye açıkça bildirmeli ve cevap verme fırsatı tanımalıdır (minded-to-refuse süreci). Ret mektubu "dürüst değil" veya "genuine değil" diyorsa ve kişiye hiçbir şey sorulmadıysa, bu karar procedural fairness (usul adaleti) itirazının temel dayanağı olarak kullanılır.
Ne dedi: Karar, vergi beyanlarındaki tutarsızlıklar yüzünden eski paragraph 322(5) kapsamında verilen retlerle ilgilidir. Court of Appeal, karakter veya dürüstlük hakkında olumsuz bir sonuca varmadan önce kişiye endişenin bildirilmesi ve cevabının dinlenmesi gerektiğini söyledi ([55]-[61]).
ECAA’ya nasıl uygulanır: Doğrudan ECAA kararı değildir. ECAA dosyalarına Karagul kararı üzerinden taşınmıştır; ikisi genellikle birlikte anılır.
Sınırı: Bugünkü Appendix AR, AR 3.3(a), aldatma (deception) retlerinde AR aşamasında yeni delil sunmaya izin veriyor. Bu yüzden “AR yetersiz bir çaredir” argümanı ([61]) aldatma retlerinde zayıfladı. “Genuine değil” ve “clear disregard” retlerinde ise hâlâ geçerlidir.
R (Karagul) v Secretary of State for the Home Department [2019] EWHC 3208 (Admin)
İlgili paragraflar: [103], [106(i)-(xii)], [110]-[111], [114]
ECAA iş insanı başvuruları için en önemli usul adaleti kararıdır. Home Office kişinin işi gerçekten kurmak veya yürütmek istediğinden (genuine intention) şüphe ediyorsa, karardan önce mülakat yapmalı veya minded-to-refuse mektubuyla endişesini bildirmelidir. Ret mektubunda "not satisfied that you genuinely wish to establish in business as proposed" gibi bir cümle varsa, bu karar usul adaleti itirazında genellikle ilk sırada kullanılır.
Ne dedi: Başvuranın samimiyetinden veya dürüstlüğünden şüphe eden bir ret, bu şüphe kişiye sorulmadan verildiyse adil değildir ([103], [106(ix)-(xii)]). Kararın tetikleyici ifadesi [114]’te geçer.
Sınırı (önemli):
- Ret viability (sürdürülebilirlik) veya eksik iş planı gerekçeliyse mülakat ya da minded-to süreci gerekmez; AR’da yeni delil kabul edilmemesi de bu durumda adaletsiz sayılmaz ([110]-[111]).
- Home Office’in viability değerlendirmesinde geniş takdir yetkisi vardır; mahkeme ancak “rare and extreme” (nadir ve aşırı) durumlarda müdahale eder ([106(i)-(iv)]).
- ECAA rehberindeki delil listeleri hukuka uygundur ([106(v)-(vi)]) ve Home Office eksik belgeyi başvurana önceden bildirmek zorunda değildir ([106(vii)]).
Not: Doğru yıl 2019’dur. Bazı kararlarda yanlışlıkla 2020 diye anılır.
R (Akturk) v Secretary of State for the Home Department [2017] EWHC 297 (Admin)
İlgili paragraflar: [42], [48]
ECAA dosyalarında usul adaleti tartışmasının kök kararı olarak anılır. Karagul ve sonraki kararlar bu çizgiyi geliştirdi. Dilekçelerde genellikle tek başına değil, Karagul ile birlikte, tarihsel arka plan olarak kullanılır.
Ne işe yarar: ECAA iş insanı başvurularında, adil karar verme sürecine dair ilk ayrıntılı tartışmalardan biridir ([42], [48]). Dosyaya özgü paragraflar kararın tam metninde yer alır.
Sınırı: Karardaki temyiz (appeal) hakkına dair görüşler bugün geçerli değildir. Bu konu daha sonra SSHD v CA (Turkey) [2018] EWCA Civ 2875 kararıyla aşıldı: ECAA retlerinde temyiz yerine AR yolu hukuka uygundur.
R (Kaur) v Entry Clearance Officer [2026] UKUT 80 (IAC)
Home Office, başvuranın bilmesinin mümkün olmadığı doğrulama kontrollerine (verification checks) dayanarak aldatma (deception) sonucuna varacaksa, önce kişiye haber verip cevap fırsatı tanımalıdır. Ret mektubu "müşterinizi aradık, doğrulanamadı" gibi kişiye hiç sorulmamış bir kontrole dayanıyorsa bu karar genellikle bu noktada kullanılır.
Ne dedi: Yayımlanmış (reported) bir Upper Tribunal kararıdır (UTJ Blundell). Doğrulama kontrollerinden çıkan ve başvuranın haberi olmayan bir bilgiye dayanarak aldatma sonucuna varmadan önce bildirim gerekir.
Sınırı: Entry clearance (yurt dışından vize) kararıdır, ECAA uzatma veya ILR kararı değildir. ECAA dosyalarına benzetme (analoji) yoluyla uygulanır. Bu sitede paragraf numarası verilmedi; ilgili paragraflar kararın tam metninde yer alır.
2. "Sahteliği önce siz ispat edin"
Burden of proof (ispat yükü)
Mektup aldatma (deception) veya sahte belge suçlaması içeriyorsa ispat yükü Home Office'tedir. Ama Home Office gerçek bir delil koyduğunda bu delile delille cevap verilmesi gerekir. Bu iki karar genellikle birlikte okunur.
DK and RK (ETS: SSHD evidence, proof) India [2022] UKUT 112 (IAC)
İlgili paragraflar: headnote 1-3, [55]
Aldatmayı (deception) ispat yükü Home Office'tedir; ölçü balance of probabilities (olasılıklar dengesi) ve bu yük dava boyunca el değiştirmez. Ama Home Office ciddi bir delil koyduğunda o delil "cevap gerektirir": susmak yetmez, bu delile belgeyle karşılık verilmesi gerekir. Aldatma iddialarına karşı bu karar genellikle her iki yönüyle birlikte kullanılır.
Ne dedi: İspat yükü Home Office’tedir, ölçü olasılıklar dengesidir ve yükler “el değiştirmez” (headnote 2-3). Ancak bu davada Home Office’in ETS (İngilizce sınavı) delili “amply sufficient” (fazlasıyla yeterli) bulundu ve cevap gerektirdiği söylendi (headnote 1). Home Office’in delilinin “cogent” (çok güçlü) olması da şart değildir ([55]).
Gerçekçi bir not: “Sahteliği Home Office ispatlamalı” demek doğrudur, ama tek başına yetmez. Bu yüzden avukatlar suçlamanın dayandığı her noktaya genellikle belgeyle cevap verir.
Secretary of State for the Home Department v Shehzad & Anor [2016] EWCA Civ 615
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: [3]
Aldatma iddiasında ilk ispat yükünün Home Office'te olduğu bu davada taraflarca tartışmasız kabul edildi. Ancak davayı Home Office kazandı. Bugün genellikle tek başına değil, DK and RK kararıyla birlikte ve yalnız tarihsel arka plan olarak kullanılır.
Ne dedi: İlk ispat yükü (initial evidential burden) Home Office’tedir; bu nokta ortak kabuldü ([3]).
Sınırı: Home Office iki temyizi de kazandı ([42]) ve genel ETS delili yeterli bulundu. Kararın “ispat yükü yer değiştirir” anlatımı sonradan DK and RK kararıyla düzeltildi. Bir dilekçenin bu karara “Home Office sahteliği ispat etmeli” diye tek başına dayanması itirazı zayıf gösterir.
3. "Tek bir noktaya takıldınız"
Rationality (akla uygunluk) ve göz ardı edilen delil
Mektup işin viable olmadığını söylüyor ama bunu tek bir zayıf noktaya dayandırıyorsa veya sunulan delilleri hiç tartmıyorsa bu gruptaki kararlar ilgilidir. Bu tür retlerde mülakat yükümlülüğü yoktur; itiraz kararın mantığına yöneliktir.
R (Ozmen) v Secretary of State for the Home Department [2023] EWCA Civ 1366
İlgili paragraflar: [26]-[29], [34]-[37]
Viability gerekçeli bir ECAA reddinde, kararın tek bir zayıf noktaya dayanıp diğer delilleri tartmaması irrational (akla aykırı) bulundu ve dosya yeniden karar için geri gönderildi. Memurun yaptığı bir maddi hatayı göstermek yeni delil sunmak değil, düzeltmedir. Bu karar "tek noktaya takıldınız" itirazının asıl dayanağı olarak kullanılır.
Ne dedi: Kararı tek bir noktaya dayandırmak, dosyadaki diğer delilleri hiç tartmadan, akla uygun değildir ([34]-[37]). Memurun delili yanlış okuduğunu göstermek “yeni delil” sayılmaz, bir düzeltmedir ([34]).
Sonuç: Başvurana ILR verilmedi; karar iptal edilip yeniden değerlendirmeye gönderildi (remittal).
Sınırı: Mahkeme [26]-[29]’da mülakat yapılmadığı için adaletsizlik olduğu itirazını reddetti, çünkü ret “esasen viability gerekçeli” idi. “SGK kaydı yok, iş geçmişi doğrulanamıyor” gibi bir cümle tek başına bir samimiyet (genuineness) şüphesi sayılmaz ([29]). Bu yüzden Ozmen, “endişeyi söylemediniz” itirazında değil, ret tipini ayırt etmede ve “tek noktaya takıldınız” itirazında kullanılır.
R (Icli) v Secretary of State for the Home Department, JR-2021-LON-000861
Unreported (bağlayıcı değil)
İlgili paragraflar: [29], [33]-[35]
Bir temizlik işinin viability gerekçeli reddi iptal edildi. Belirli bir sektör deneyimi şart değildir; Home Office kendi rehberini uygulamadı ve gerekçesini "özünde bile" (even in gist) açıklamadı. Bağlayıcı değildir, ama aynı tür bir ret için güçlü ve somut bir örnek olarak anılır.
Ne dedi: Ellenbogen J (Upper Tribunal, 23 Ağustos 2024): işi yürütmek için önceden o sektörde deneyim aranamaz; Home Office yayımlanmış rehberi (Guidance) izlemedi ve neden ikna olmadığını özünde bile açıklamadı ([29], [33]-[35]).
Nasıl kullanılır: “Rehber uygulanmadı” itirazında Lumba [26] ile birlikte anılır. Unreported bir karar olduğu için emsal gücü yoktur; dilekçelerde genellikle “illustrative” (örnek gösteren) karar olarak sunulur.
R (Agca) v Secretary of State for the Home Department [2023] EWCA Civ 56
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: [29]-[32]
Başvuranın kaybettiği bir karardır. İş deneyimine dair delil eksikliği akla uygun şekilde belirleyici (decisive) sayılabilir; ama "belirleyici" olmak "ön şart" (prerequisite) olmak demek değildir. Home Office bu karara genellikle deneyim eksikliğine dayanan retlerde başvurur; başvuran tarafında ise [31] paragrafı, deneyimi zorunlu şart gibi kullanan kararlara karşı anılır.
Ne dedi: Deneyim delilinin eksikliği tek başına belirleyici olabilir ([29]-[32]). Ancak belirleyici bir etken, kuralda yazmayan zorunlu bir şart değildir ([31]).
Nasıl kullanılır: Ret mektubu deneyim eksikliğine dayanıyorsa bu eksiklik genellikle diğer delillerle (müşteriler, sözleşmeler, gelir) dengelenir. Deneyim yokluğunu otomatik ret sebebi gibi kullanan bir karara karşı Icli kararı ve Agca [31] çoğu zaman birlikte anılır.
Secretary of State for Education and Science v Tameside Metropolitan Borough Council [1977] AC 1014
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: Lord Diplock, s. 1065 (Balajigari [62]-[63], [69]-[76] içinde tartışılır)
Karar verenin, makul ölçüde, karar için gereken bilgiyi edinecek kadar araştırma yapma yükümlülüğünü (duty of sufficient inquiry) ortaya koyar. Home Office'e karşı zayıf bir dayanaktır: Balajigari'de bu yöndeki itiraz reddedildi. Genellikle yalnız ikincil dayanak olarak kullanılır; "tek noktaya takıldınız" itirazının asıl dayanağı Ozmen'dir.
Link hakkında: Kararın kendi metni ücretsiz kaynaklarda kolay doğrulanamadığı için buradaki link, Tameside ilkesinin Home Office bağlamında tartışıldığı Balajigari kararına gider ([62]-[63], [69]-[76]).
Neden zayıf: Court of Appeal, Balajigari’de araştırma yükümlülüğüne dayanan itirazı (Plantagenet ilkeleri) reddetti ([69]-[76]). Mahkeme, araştırmanın kapsamını büyük ölçüde karar verene bırakır.
Balajigari kararındaki tartışma (caselaw.nationalarchives.gov.uk)
4. "Kuralda olmayan bir şart"
Yayımlanmamış kural ve uygulanmayan rehber
Mektup, Immigration Rules'ta yazmayan bir şeyi (ör. "web sitesi yok", "banka transferi yok") tek başına ret sebebi yapıyorsa veya Home Office kendi yayımladığı rehbere (guidance) uymadıysa bu gruptaki kararlar ilgilidir. Bu kararların sınırları da kartlarda anlatılır.
R (Alvi) v Secretary of State for the Home Department [2012] UKSC 33
İlgili paragraflar: [57], [94], [97]
Başvuranın karşılaması gereken bir şart Parlamento'ya sunulan Immigration Rules'ta değil yalnız rehberde (guidance) duruyorsa, o şart tek başına ve zorunlu bir ret sebebi yapılamaz. Bu karar en çok, yalnız rehberde geçen bir belgenin (ör. web sitesi) yokluğunun reddin tek ve belirleyici sebebi yapıldığı durumlarda kullanılır.
Ne dedi: Başvuranın uyması gereken şartlar kural metninde yer almalıdır ([57], [94], [97]).
Sınırları:
- R (New London College) v SSHD [2013] UKSC 51 [24], Alvi’yi başvuranın kendisinin karşılaması gereken şartlarla sınırlar.
- Karagul [106(v)-(vi)]: ECAA rehberindeki delil listeleri hukuka uygundur. Yani rehberde sayılan bir belgeyi istemek tek başına hukuka aykırı değildir.
- Agca [31]: bir etkenin belirleyici olması onu ön şart yapmaz.
Nasıl kullanılır: “Web siteniz yok” veya “ödemeler banka transferiyle değil” cümlesi diğer delilleri tartmadan reddin tek sebebi olmuşsa, Alvi ve Ozmen genellikle birlikte kullanılır.
R (Lumba) v Secretary of State for the Home Department [2011] UKSC 12
İlgili paragraflar: [26], [38]
Karar veren, yayımlanmış politikasını uygulamalı; iyi bir sebep olmadıkça farklı ve yayımlanmamış bir politikaya göre karar veremez. Home Office kendi ECAA rehberine uymadıysa veya rehberde olmayan gizli bir ölçüt uyguladıysa bu karar genellikle bu noktada kullanılır.
Ne dedi: Yayımlanmış politika uygulanmalıdır; ondan ayrılmak için iyi sebep gerekir ([26]). Gizli tutulan, farklı bir politikaya göre karar verilemez ([38]).
Sınırı: Gözaltı (detention) hakkında bir karardır; ECAA dosyalarına benzetme yoluyla uygulanır. Icli [33] ile birlikte anıldığında daha somut olur.
R (New London College Ltd) v Secretary of State for the Home Department [2013] UKSC 51
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: [24]
Alvi kararının sınırını çizer: "kuralda olmayan şart uygulanamaz" ilkesi, başvuranın kendisinin karşılaması gereken şartlar içindir. Alvi'ye dayanan bir itiraza Home Office genellikle bu kararla cevap verir.
Ne dedi: Alvi ilkesi her türlü rehber hükmüne değil, başvuranın yerine getirmesi gereken şartlara uygulanır ([24]).
Nasıl kullanılır: Bu yüzden itiraz genellikle “rehberdeki bir belge zorunlu şart gibi kullanıldı ve diğer deliller tartılmadı” diye kurulur. “Rehberde yazan hiçbir şey dikkate alınamaz” iddiası bu karar karşısında tutmaz.
Ek ECAA ve süreç kararları
Köprü, süreklilik, delil, temyiz hakkı
ECAA dosyalarında ve ret sonrası süreçte sık karşılaşılan diğer kararlar. Bazıları başvuran lehine değildir; Home Office'in sıkça dayandığı kararlar da bu gruptadır.
R (Dag) v Secretary of State for the Home Department, JR-2025-LON-002510
Unreported (bağlayıcı değil)
İlgili paragraflar: [110]-[113], [117]
Danışman 2021'deki bir izin kararını başvurana iletmedi ve yaklaşık 595 günlük bir izinsiz kalış oluştu. "Clear disregard" (kurallara açıkça aldırmama) gerekçeli ret ve AR kararı iptal edildi; 28 gün içinde yeniden karar ve masrafların ödenmesi emredildi. Danışman hatası ve usul adaleti konusunda yakın tarihli bir ECAA örneği olarak anılır.
Ne dedi: UTJ Ruddick (duruşma 23 Mart 2026, karar 21 Nisan 2026). 1. ve 3. gerekçeler kabul edildi; karar adil bir süreçle verilmemişti ([110]-[113]).
Kaybedilen nokta: Danışmana (representative) yapılan tebliğ geçerli sayıldı (2. gerekçe). Danışmanın bir yazıyı başvurana iletmemiş olması, tebliğin geçersiz olduğu anlamına gelmez.
Diğer noktalar:
- Danışman hakkında yapılmış bir IAA (eski adı OISC) şikâyeti, danışman hatasının güçlü bir delili sayıldı.
- Upper Tribunal, Appendix AR kurallarını hukuka aykırı ilan edemez ([117]).
- Unreported bir karardır, emsal gücü yoktur.
R (Kalsi) v Secretary of State for the Home Department [2021] EWCA Civ 184
İlgili paragraflar: [65]-[67], [69], [73]-[76]
14 günlük köprü (eski paragraph 39E, bugün Part Suitability SUI 13.1(b)) hakkında temel karardır. Köprü yalnız önceki başvuru süresinde (in time) yapıldıysa doğar, AR sonrasında 14 gün AR kararının tebliğinden sayılır ve kural bu sürenin uzatılmasına imkân vermez. Köprü tarihleri hesaplanırken bu karar esas alınır.
Ne dedi:
- Önceki başvuru süresinde, yani izin bitmeden yapılmış olmalıdır ([65]).
- AR sonrası 14 gün, AR kararının kişiye tebliğ edildiği günden sayılır; kararın üzerinde yazan tarihten değil ([66]).
- Köprüyle yapılan başvuru “süresinde” yapılmış sayılmaz; bu yüzden reddedilirse yeni bir köprü doğmaz ([66]-[67]).
- Kural 14 günü uzatma takdiri vermez ([69]). Home Office rehberi, ağır hastalık gibi istisnai veya insani durumlarda, kıdemli bir memurun onayına bağlı dar bir takdir yetkisinden (discretion) söz eder (Applications from overstayers guidance v13.0); bu yetki öngörülemezdir ve bir hak değildir.
Süreç içindeki yeri: Bu sitede anlatılan sırada köprü, numaralı bir adım değil, AR reddedildiğinde açılan ve avukatlar arasında tartışmalı bir seçenektir; seçilirse 14 gün AR kararının tebliğinden işler. AR reddinden sonraki standart adımlar PAP ve JR’dır. AR bekliyorken yapılan yeni başvuru AR’ı geri çekilmiş saydırır ve o ret için AR hakkı kalıcı olarak düşer (Appendix AR 4.4, 2.16).
Uygulamada: Postayla tebliğ tartışmalarında e-posta saatleri, zarflar ve posta takip kayıtları belirleyici olabilir ([73]-[76]).
R (Mirza) v Secretary of State for the Home Department [2016] UKSC 63
Süresinde yapılmış olsa bile geçersiz (invalid) bir başvuru section 3C leave (3C izni) doğurmaz. Bu davalarda sorun ücretin ödenmemesi ve biyometrinin verilmemesiydi. Bu yüzden yeni başvurunun ücret, biyometri ve belge yükleme gibi geçerlilik adımlarını eksiksiz karşılaması gerekir.
Ne dedi: Başvuru geçerlilik şartlarını karşılamıyorsa izin, 3C ile kendiliğinden uzamaz.
Uygulamada: Online form gönderildiği gün başvuru yapılmış sayılır, ama biyometri randevusu onay e-postasındaki süre içinde alınıp tamamlanmazsa başvuru geçersiz sayılabilir (Appendix ECAA Extension of Stay, ECAA 1.2(b) ve 1.3). Bu yüzden randevu genellikle başvurudan hemen sonra alınır. AR beklenirken yapılan bir yeni başvuru geçersiz sayılırsa, rehbere göre AR ve 3C geçerli bir başvuru kabul edilene kadar sona ermez (3C and 3D leave guidance); ama bu arada AR süresi dolabilir. Geçerli bir yeni başvuru ise AR’ı geri çekilmiş saydırır ve o ret için AR hakkı kalıcı olarak düşer (Appendix AR 4.4, 2.16).
SE (Turkey) v Secretary of State for the Home Department [2019] EWCA Civ 1870
İlgili paragraflar: [11]-[13]
İşe yatırılacak paranın başvuranın kendi kontrolünde olması gerekir. Hesapta para göstermek yetmez; paranın kime ait olduğu ve başvuranın onu gerçekten kullanabileceği belgelenmelidir. Fon kaynağı veya sermaye gerekçeli retlerde Home Office genellikle bu karara dayanır.
Ne dedi: Fonlar başvuranın kontrolünde olmalıdır ([11]-[13]). Bugünkü kural metninde de aynı fikir var: Appendix ECAA Extension of Stay, ECAA 4.2(b), yatırılan fonların başvurana ait olduğunun ve öyle kalmaya devam ettiğinin gösterilmesini ister.
Uygulamada: Aile veya arkadaştan gelen paralarda genellikle hediye mektubu, verenin bu parayı verebilecek durumda olduğunu gösteren belge ve paranın hesaba geçiş kaydı birlikte sunulur.
R (Aydogdu) v Secretary of State for the Home Department [2019] EWHC 2852 (Admin)
İlgili paragraflar: [22]-[28]
Belgelenmemiş bir hediye paranın (gift) kabul edilmemesi hukuka uygun bulundu: parayı verenin buna gücünün (means) yettiği de gösterilmeliydi. Ayrıca geçmişte izin şartlarına aykırı çalışmanın etkisi tartışıldı. Bu karar, hediye ve borç paraların neden kaynağıyla birlikte belgelendiğini açıklar.
Ne dedi: Bağışın kendisini gösteren bir mektup yetmez; bağışlayanın parayı verecek mali gücü de kanıtlanmalıdır ([22]-[28]).
Nasıl kullanılır: Genellikle Home Office lehine kullanılan bir karardır. Fon kaynağı sorulduğunda zincir bu yüzden genellikle baştan sona belgelenir: kimden, ne zaman, hangi hesaptan geldiği ve verenin geliri.
Secretary of State for the Home Department v CA (Turkey) [2018] EWCA Civ 2875
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: [41]-[44] (Irwin LJ)
ECAA retlerinde temyiz (appeal) hakkının kaldırılıp yerine Administrative Review getirilmesi hukuka uygun bulundu. Bu yüzden ECAA retlerinde yol temyiz değil, AR ve ardından Judicial Review'dur (JR, yargısal denetim). İstisna, bir insan hakları veya koruma talebinin reddidir; ret mektubunda temyiz hakkının yazıp yazmadığı bu ayrımı gösterir.
Ne dedi: Ana kararı Newey LJ verdi. Sık alıntılanan [41]-[44] paragrafları Irwin LJ’nin katılan görüşüdür.
Arka plan: Nationality, Immigration and Asylum Act 2002, section 82, 20 Ekim 2014’ten itibaren değiştirildi ve 6 Nisan 2015’ten itibaren genel olarak yürürlüğe girdi. Bugün temyiz hakkı yalnız insan hakları (human rights) veya koruma (protection) talebinin reddine ya da korumanın iptaline karşı vardır.
R (Alliance of Turkish Business People) v Secretary of State for the Home Department [2020] EWCA Civ 553
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: [68]
2018 öncesindeki ILR politikasına dayanan meşru beklenti (legitimate expectation) iddiası reddedildi. "Eskiden herkes ILR alıyordu" argümanının hukuki karşılığı zayıftır. Bu yüzden itirazlar genellikle dosyadaki somut hatalara dayandırılır.
Ne dedi: Önceki politika, ILR’ın belirli şartlarla verileceğine dair korunması gereken bir beklenti doğurmadı ([68]). Ana kararı Flaux LJ verdi.
Nasıl kullanılır: Home Office bu karara “politika değişti” itirazlarına karşı dayanır. Genel adaletsizlik söylemi yerine, ret mektubundaki her hatayı belgeyle çürüten bir tablo genellikle daha etkili bulunur.
Kotuk v Entry Clearance Officer, Warsaw [2018] EWCA Civ 2850
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: [32]
ILR (settlement), Ankara Anlaşması'ndaki standstill (dondurma) maddesinin dışında kaldı. Bu yüzden ILR şartlarına "1973 kuralları uygulanmalı" diye yapılan itiraz tutmaz; ILR başvurusu karar günündeki kurallara tabidir.
Ne dedi: Yerleşim (settlement) hakkı standstill kapsamında değildir ([32]).
Uygulamada: ILR başvurusu güncel Appendix ECAA Settlement şartlarına (süreklilik, Appendix KoLL, işin gerçekliği ve sürdürülebilirliği) göre değerlendirilir.
AK and IK (Turkey) [2019] UKUT 67 (IAC)
Sınır koyan karar
Appendix ECAA'ya ilk kez bir Article 8 (insan hakları) temyizinde dayanmak "new matter" (yeni konu) sayıldı ve tribunal bunu Home Office'in onayı olmadan inceleyemedi. Bu karar, ECAA'ya dayanan gerekçelerin başvuruda veya section 120 beyanında baştan ileri sürülmesinin neden önemli olduğunu gösterir.
Ne dedi: Daha önce Home Office’e sunulmamış bir dayanak, temyizde yeni konu sayılır (Nationality, Immigration and Asylum Act 2002, section 85(6)).
Uygulamada: Section 120 notice (s.120 bildirimi), kişiden UK’de kalmak için dayandığı bütün gerekçeleri yazılı olarak bildirmesini ister. O aşamada bildirilmeyen bir dayanak sonradan yeni konu sayılabilir.
R (Panchal) v Secretary of State for the Home Department, JR-2025-LON-002648
Unreported (bağlayıcı değil)Sınır koyan karar
JR başvurusu reddedildi; sebeplerden biri, Appendix AR 3.3(a)'nın aldatma (deception) retlerinde AR aşamasında yeni delil sunmaya izin vermesiydi. Bu karar, aldatma gerekçeli retlerde bütün çürütücü delillerin, danışman hatasına dair delil dahil, AR aşamasında sunulmasının neden önemli olduğunu gösterir: AR'da sunulmayan delil için JR'da "AR'da delil sunamadım" denmesi zorlaşır.
Ne dedi (15 Nisan 2026): AR 3.3(a) yeni delile kapıyı açtığı için, delili AR’da sunmayan başvuranın JR’da usul adaletsizliği iddiası zayıf kaldı.
Aynı yönde: R (Cejku) v SSHD, JR-2024-LON-003072 (16 Eylül 2025).
Sınırı: İkisi de unreported karardır ve ECAA kararı olup olmadıkları bu sitede doğrulanmadı. Ders genel bir AR dersidir.
Hoque v Secretary of State for the Home Department [2020] EWCA Civ 1357
Sınır koyan karar
İlgili paragraflar: [52]
10 yıllık uzun ikamet (long residence) rotasına ve eski paragraph 276B dönemine ait bir karardır. Devam eden izinsiz kalışın eski 39E kapsamında göz ardı edilmesi, o dönemi yasal ikamete çevirmedi. ECAA'nın 5 yıllık ILR'ı için doğru dayanak bu karar değil, Appendix Continuous Residence'tır.
Ne dedi: Karar 2’ye 1 çoğunlukla verildi (McCombe LJ karşı oyda). Devam eden (open-ended) izinsiz kalış, göz ardı edilse bile yasal ikamet sayılmaz ([52]). Arada kalmış ve kapanmış geçmiş boşluklar farklı değerlendirildi.
Bugün için doğru dayanaklar:
- 10 yıllık rota: Appendix Long Residence, LR 11.2 (SUI 13.1 kapsamındaki geçmiş ve mevcut izinsiz kalış dönemleri sayılmaz).
- ECAA 5 yıllık ILR: Appendix Continuous Residence, CR 4.1(d)(i) ve CR 4.2. Köprülü bir boşluk, köprülü başvuru onaylanırsa (granted) zinciri kırmaz ama o günler sayılmaz. Section 3C altında geçen süre ise izinli süre sayılır.
R (Hippolyte) v Secretary of State for the Home Department [2025] EWCA Civ 1493
İlgili paragraflar: [71], [74]
Home Office "hata olmasaydı da sonuç büyük olasılıkla aynı olurdu" savunmasına dayanacaksa bunu tanık beyanıyla (witness evidence) desteklemelidir. Bu karar, JR'da sık karşılaşılan bu savunmaya karşı genellikle kullanılır.
Ne dedi: Senior Courts Act 1981, section 31(2A) kapsamındaki “highly likely not substantially different” savunması somut delil ister ([71], [74]). Upper Tribunal’daki karşılığı Tribunals, Courts and Enforcement Act 2007, section 16(3C) testidir.
Sınırı: Bir Windrush davasıdır, ECAA kararı değildir; ilke genel JR ilkesi olarak kullanılır.
Kendi dosyanız için bir immigration solicitor veya barrister ile çalışmanız önerilir. Yetkili bir danışman nasıl doğrulanır?